Persona, de show

‘You don’t know what you’ve got till it’s gone’ merkte Joni Mitchell op in een van haar songs, maar wij kunnen een nieuwe versie lanceren:’you only realise what you missed when it’s back’. Drie jaar lang hebben we moeten wachten op een nieuwe modeshow en wanneer het dan eindelijk zo ver was, werden we van onze stoelen geblazen.

Persona was aangekondigd als een show over hoe kunst en kledij je een andere persoonlijkheid kunnen geven. Het sobere decor gaf al een vermoeden dat het vooral om de creaties van de leerlingen zou gaan, al werden de witte vlakken van verschillende geometrische figuren tijdens de show wel opgevuld met beelden van onze eigen audiovisuele kunstenaars W. Ogiers en B. Geysels.

Een kort fragment uit de horrorklassieker The Shining leidde de eerste act, Queen Victoria & The Shining Twins, in. Wat hebben een voormalige koningin, vooral bekend voor het feit dat ze veertig jaar lang in rouwkledij rondliep, en twee slachtoffers van een psychopaat met elkaar gemeen?  Victoriaans Engeland bracht enkele beroemde griezelverhalen voort en het tijdperk wordt dus vaak gebruikt als setting voor nieuwe verhalen, zoals The Woman in Black. De kledij leent zich, mits enkele kleine aanpassingen, heel goed tot angstaanjagende personages. Daarom bewerkten de leerlingen van 6CM hadden het klassieke Victoriaanse silhouet tot unieke, soms verontrustende creaties. Dat de show met zo’n vreemd thema en zulke ongewone werkstukken begon, deed de toeschouwers begrijpen dat dit geen show zou worden waarin onze leerlingen met enkele mooie kleedjes rondlopen, maar een voorstelling waarin theater en mode elkaar ontmoeten.

Deze tweede act bevestigde de toon. In Peculiar Me mengden de leerlingen van 5CM de stijl van ‘Miss Peregrine’s home for peculiar children’ met de punkideologie van Vivienne Westwood. De ode aan ‘zichzelf zijn’ ademde rebelsheid uit en werd op een manier aan het publiek getoond die je alleen met de term ‘attitude’ kan beschrijven. Yeah, so what?

In Anime grepen de leerlingen van 3CM en 3MR terug naar de Japanse tekenfilmstijl. Elke leerling had een eigen animefiguur ontworpen en bracht die tijdens de show tot leven. De speelsheid was welkom na de twee vorige acts. De wat luchtigere toon werd bovendien voortgezet in La parade moderne van 4CM. Geïnspireerd door de werken van Clédat & Petitpierre vormden de leerlingen zich om tot wandelende poppen, gekleed in poncho’s gemaakt van gerecycleerd materiaal. Een inventief hoedje maakte elke creatie compleet en de stoet van kleurrijke poppen bracht variatie in een show die soms het gevaar loopt een opeenvolging van ‘model loopt naar rechts, model loopt naar links’ te worden.

Het middelste stuk van een show is traditioneel voorbehouden aan de geïntegreerde proef van 6CM. Dit jaar moesten leerlingen een eigen modelabel oprichten, logo en slogan ontwerpen en een voorbeeld van de eigen stijl presenteren. Elke ontwerper toonde dus een model (meestal een zus of een vriendin) gekleed in een representatief werkstuk, terwijl logo, slogan en inspiratiebronnen op de schermen werden geprojecteerd. Zes mini-modeshows van zes nieuwe labels. Vergeet de beroemde Antwerpse Zes (Van Beirendonck, Demeulemeester, …), hier zijn de Zes van Deurne. Elke jonge ontwerper mocht dan ook even applaus in ontvangst nemen.

Als er een groep mensen is die zich met een eigen kledingstijl een andere persoonlijkheid aanmeten, dan zijn het wel de superhelden die zich soms snel moeten omvormen. De leerlingen van 3CM en 3MR draaiden de zaken om. Wat als je je superheldenpak kon omvormen tot alledaagse, draagbare kledij? We kregen dus vier outfits te zien waarin je duidelijk elementen van de vermomming kon herkennen: Spider-Man, Poison Ivy, Black Widow en Harley Quinn, die helaas geen manier vond om haar baseball bat in haar outfit te verbergen.

Voor Dierenmix, de zevende act, lieten de meisjes van 4CM zien dat een bekende ontwerper zoals Stella McCartney zowel inhoudelijk als vormelijk kan inspireren. Hun jumpsuits verwezen naar de vorige herfstcollectie van McCartney en ademden duurzaamheid en liefde voor dieren uit, typische bekommernissen van de Britse ontwerper. Bovendien hadden de leerlingen dierenmaskers gemaakt en het Latijnse woord voor ‘masker’ is … ‘persona’.

Bij de voorlaatste act was het weer de beurt aan 5CM. Voor Street Style White hadden zij een klassiek wit overhemd en tweedehandskledij uit elkaar gehaald (‘deconstruction’) en weer een nieuw leven gegeven. Het resultaat paste in street style, een individualistische benadering van mode.

Omdat de show voor hen het einde van de rit is, mogen de leerlingen van 6CM altijd de afsluiter voor hun rekening nemen, meestal met een verwijzing naar een klassieker. Dit jaar hadden ze goed gekeken naar het werk van Yves Saint Laurent en naar de eeuwigdurende invloed van de Hollywoodklassieker ‘Casablanca’. Het leidde tot klassieke, romantische creaties, soms met etnische invloeden.

Na afloop mocht iedereen nog eens op de runway om applaus in ontvangst te nemen, en  de leerlingen maakten gebruik van de kans om hun leerkrachten te bedanken voor de zware, opwindende dagen die ze voor geen geld in de wereld hadden willen missen. Het publiek kon dat alleen beamen.

(RB)

Foto’s: Joris Herregods

Nog niet helemaal overtuigd? Lees dan wat journalisten van de GVA en de Gazet van Deurne ervan vonden.